Ik pakte mijn fotospullen in en ging op de fiets naar Harry toe. We (met z’n drieën: ik, Cor en Harry) hadden afgesproken dat we met z’n allen in Harry’s auto naar de Vrouwenpolder zouden gaan. Onderweg zag ik een knobbelzwaan met vier jonkies, waarvan er drie op de rug van de moeder zaten.
Even snel wat kiekjes maken en daarna weer verder fietsen.
Toen ik bij Harry thuis aankwam, dacht ik dat ik 15 minuten te vroeg was, maar nee: ik was gewoon een uur te vroeg! Nou ja, ik kan die kleine lettertjes en cijfertjes op mijn mobiel zonder leesbril niet lezen. Cor kwam ook opdagen en zo gingen we met Harry’s auto naar Zeeland.
We kwamen natuurlijk speciaal om mooie foto’s te maken van de bijeneters [Merops apiaster].
Niet alleen van de bijeneters overigens, maar ook om allerlei andere vogels en insecten te spotten. We liepen eerst de verkeerde kant op, maar gelukkig werden we door andere vogelaars naar het juiste pad gewezen.
Toen kwamen we een sloot tegen met langs beide kanten volop gele irissen. Ik had waarschijnlijk een Gaffellibel gespot, maar het kan ook een Smaragdlibel zijn geweest. Helaas is het niet gelukt om die op de foto vast te leggen. Wel lukte het met een Viervlek [Libellula quadrimaculata]
en een Geelwangschildpad [Trachemys scripta troostii].
Daarna liepen we naar de plek waar de bijeneters rondvlogen. We zagen ze meteen, maar foto’s maken bleek een helse opgave vanwege de grote afstand. Ik zag een bijeneter rustig rondzweven, maar zodra ik door de camera keek, moest ik eerst “zoeken” naar de vogel en scherpstellen. Pffff… dat vraagt veel concentratie en een goed richtingsgevoel. En dan mislukte het weer omdat mijn lens van dichtbij naar ver weg zoomde, waardoor ik de bijeneter opnieuw kwijt was. Zo herhaalde elke poging zich weer.
Dat frustreerde me mateloos, dus probeerde ik allerlei instellingen uit. Uiteindelijk koos ik voor AL SERVO. Met die optie blijft de camera constant scherpstellen, en zodra de vogel scherp in beeld is, stopt het “zoeken”. Ik heb veel foto’s gemaakt, waarvan er uiteindelijk ongeveer vijf goede overbleven.
Toch ben ik best tevreden met mijn kleine 400mm lens. Harry, Cor en andere vogelaars hadden natuurlijk flinke lenzen van 600mm en hoger. Ik heb zelf ook een 600mm, maar die laat ik thuis. Zo’n lens is vanwege het gewicht gewoon niet handig om overal mee naartoe te sjouwen in een natuurgebied.
Daarna gingen we verder het prachtige gebied van de Vrouwenpolder verkennen (let wel: de toegang is niet gratis en het is er betaald parkeren). Via de Merlin-app hoorden we allerlei vogelgeluiden: Roodborsttapuit, Roodborst, Merel, Tjiftjaf, Fitis, Zomertortel, Zwartkop, Tuinfluiter, Nachtegaal en nog meer algemene soorten. Er zitten dus best veel vogelsoorten in de Vrouwenpolder.
We kwamen een vogelaar tegen (Erik met zijn twee zoons). Hij zocht eveneens naar de fluiter. Zo gingen we met zes man sterk op zoek naar deze soort. Onderweg zagen we veel vogels: een raaf
, kneu
, een paartje dodaarzen met vier pullen , en uiteindelijk hadden we de doelsoort in de pocket: de fluiter gespot én op de foto gezet!
Even snel wat kiekjes maken en daarna weer verder fietsen.
Toen ik bij Harry thuis aankwam, dacht ik dat ik 15 minuten te vroeg was, maar nee: ik was gewoon een uur te vroeg! Nou ja, ik kan die kleine lettertjes en cijfertjes op mijn mobiel zonder leesbril niet lezen. Cor kwam ook opdagen en zo gingen we met Harry’s auto naar Zeeland.
We kwamen natuurlijk speciaal om mooie foto’s te maken van de bijeneters [Merops apiaster].
Niet alleen van de bijeneters overigens, maar ook om allerlei andere vogels en insecten te spotten. We liepen eerst de verkeerde kant op, maar gelukkig werden we door andere vogelaars naar het juiste pad gewezen.
Toen kwamen we een sloot tegen met langs beide kanten volop gele irissen. Ik had waarschijnlijk een Gaffellibel gespot, maar het kan ook een Smaragdlibel zijn geweest. Helaas is het niet gelukt om die op de foto vast te leggen. Wel lukte het met een Viervlek [Libellula quadrimaculata]
en een Geelwangschildpad [Trachemys scripta troostii].
Daarna liepen we naar de plek waar de bijeneters rondvlogen. We zagen ze meteen, maar foto’s maken bleek een helse opgave vanwege de grote afstand. Ik zag een bijeneter rustig rondzweven, maar zodra ik door de camera keek, moest ik eerst “zoeken” naar de vogel en scherpstellen. Pffff… dat vraagt veel concentratie en een goed richtingsgevoel. En dan mislukte het weer omdat mijn lens van dichtbij naar ver weg zoomde, waardoor ik de bijeneter opnieuw kwijt was. Zo herhaalde elke poging zich weer.
Dat frustreerde me mateloos, dus probeerde ik allerlei instellingen uit. Uiteindelijk koos ik voor AL SERVO. Met die optie blijft de camera constant scherpstellen, en zodra de vogel scherp in beeld is, stopt het “zoeken”. Ik heb veel foto’s gemaakt, waarvan er uiteindelijk ongeveer vijf goede overbleven.
Toch ben ik best tevreden met mijn kleine 400mm lens. Harry, Cor en andere vogelaars hadden natuurlijk flinke lenzen van 600mm en hoger. Ik heb zelf ook een 600mm, maar die laat ik thuis. Zo’n lens is vanwege het gewicht gewoon niet handig om overal mee naartoe te sjouwen in een natuurgebied.
Daarna gingen we verder het prachtige gebied van de Vrouwenpolder verkennen (let wel: de toegang is niet gratis en het is er betaald parkeren). Via de Merlin-app hoorden we allerlei vogelgeluiden: Roodborsttapuit, Roodborst, Merel, Tjiftjaf, Fitis, Zomertortel, Zwartkop, Tuinfluiter, Nachtegaal en nog meer algemene soorten. Er zitten dus best veel vogelsoorten in de Vrouwenpolder.
We kwamen een vogelaar tegen (Erik met zijn twee zoons). Hij zocht eveneens naar de fluiter. Zo gingen we met zes man sterk op zoek naar deze soort. Onderweg zagen we veel vogels: een raaf
, kneu
, een paartje dodaarzen met vier pullen , en uiteindelijk hadden we de doelsoort in de pocket: de fluiter gespot én op de foto gezet!
Reacties
Er zijn nog geen reacties geplaatst.
Laat een reactie achter
Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.